“Mijn scheiding vieren? Ben jij gek ofzo?” Dat kreeg ik laatst te horen. Ik was in gesprek met iemand die zo’n 35 jaar geleden gescheiden is. Meestal is een scheiding een pijnlijke aangelegenheid waar men niet herinnerd aan wil worden. Want het voelt als falen. Zeker als het niet jouw keuze geweest is.

Met vieren bedoel ik dan ook zeker niet dat er gebak op tafel komt en slingers worden opgehangen. Hoewel het voor sommigen misschien wel als een feestje voelt en dan mag je het zeker op deze manier vieren. Het kan echt een dubbel gevoel zijn.

Toen ik bijna 20 jaar geleden mijn vriend vertelde dat het niet meer ging in de relatie was dat een moeilijk moment. Na acht jaar een punt zetten achter een relatie is niet wat ik in een paar dagen bedacht had. Daar is wel een periode aan vooraf gegaan. 

Als ik toen geweten had dat ik met een ontrafelritueel een beter afscheid had kunnen nemen, had ik dat zeker gedaan. Al was het maar in mijn eentje. Nu ging het afscheid in het kantoor van de notaris. Het huis was overgedragen en omdat ik nog iets anders moest tekenen, zei hij: “Succes” en daarna heb ik hem nooit meer gezien.

Nu waren er in mijn situatie geen kinderen of huisdieren die de scheiding ook meemaakten. Wij gingen onze eigen weg en hoeven elkaar niet meer te zien. Maar er zijn genoeg voorbeelden waarbij kinderen of huisdieren wel de scheiding meemaken. Toen mijn ouders in mijn jeugd uit elkaar gingen, mocht ik keizen bij wie ik wilde wonen. Dat was geen moeilijke keuze alleen was wel de consequentie dat ik mijn vader bijna niet zag. Graag had ik toen een ontrafelingsritueel willen doen om van hem los te komen. De ruzies en de gespannen sfeer in huis waren weg maar er was wel een soort van leegte. 

Don’t just Go through it ..….  Grow through it

Als kind wist ik dat natuurlijk niet. Mijn moeder stond er alleen voor en mijn vader ging zijn eigen gang. Er zijn genoeg voorbeelden waarbij dit soort situaties zich voordoen. Het kan ook anders. Want ook al besluit je te scheiden, een relatie te beëindigen of hoe je het ook wilt noemen, je neem afscheid van elkaar. Soms zul je elkaar nog blijven zien. Hoe voel je je daarbij? Wil je dat wel maar heb je geen keuze omdat de kinderen of het huisdier naar je ex-partner gaan en jij dus hem of haar gaat zien?

Om het gevoel van missen, verdriet, boosheid of misschien wel haat te verzachten, kan een ontrafelingsritueel helpen. Geen zweverig gedoe met voodoo poppen. Het kan al genoeg zijn om een brief te schrijven waarin je al je gevoelens uit. Die brief kan (ritueel) verbrand worden maar er zijn nog veel meer mogelijkheden. Ook als je met je ex-partner zo’n ritueel wilt doen. Je wilt tenslotte loskomen van elkaar. De kinderen mogen ook deelnemen. Dan begrijpen zij misschien beter de situatie zoals die is. Zeker als ze al wat ouder zijn. Je kunt je hele leven wel boos blijven of het gevoel houden dat je gefaald hebt in de relatie. Wat schiet je daar mee op? Je hebt alleen jezelf er mee. Vooral als jij niet gekozen hebt om uit elkaar te gaan. De ander gaat verder.

Gun jezelf dan een afscheid waar je met een fijn gevoel op terug kunt kijken. En zoals gezegd, je kunt het alleen doen, met je ex-partner en kinderen erbij of wie je er dan ook bij wilt betrekken. Zorg dat je los komt van het verleden.

Kijk naar het verleden in het heden naar de toekomst

Juist met een ontrafelingsritueel kom je los van het verleden. Belangrijk is dat jij je blik naar de toekomst richt. Niet alleen voor jezelf maar ook voor de eventuele aanwezige kinderen en jouw ex-partner. Ik gaf al aan dat er veel manieren zijn om los van elkaar te komen. Kijk met een goed gevoel terug op de relatie, de herinneringen die gemaakt zijn en probeer weer het leven te leven. Met kleine stapjes als dat voor jou goed voelt. Met die stapjes help ik je graag.